Opowieści i legendy

Historia wsi Polanka

2007-07-31T09:25:13Z

„HISTORIA WSI POLANKA NA PRZEDMIEŚCIACH KRÓLEWSKIEGO
MIASTA KROSNA”

Gdy jako młody chłopak poznawałem rodzinne miasto, nie wzbudziło ono mojego entuzjazmu ani zainteresowania, wydawało mi się szare i nieciekawe, jak dużo innych małych Ojczyzn, których smak poznajemy dopiero wtedy, gdy dojżejemy do ich właściwej oceny.

Jaśliska

2007-07-27T20:00:00Z

Jechałem sobie kiedyś moim nieocenionym Passkiem do Komańczy, aż tu nagle… a musicie sobie wyobrazić, pogoda była w sam raz jak na bitwę u Hoffmana, ponura, a chmurzyska ciemne nisko, światło jakieś takie czerwonawe… patrzę a tu Jaśliska!

Ekumeniczny skansen

2007-07-27T08:26:37Z

Sto drewnianych makiet świątyń z Polski, Słowacji, Ukrainy, Rumunii i Węgier stanie w budowanym w Myczkowcach Centrum Kultury Ekumenicznej. Nad cerkwiami i kościołami będzie górował 2,5-metrowy pomnik Jana Pawła II. Idea takiego skansenu zrodziła się w głowie ks. Bogdana Janika, szefa Ośrodka Rehabilitacyjno-Wypoczynkowego Caritas Diecezji Rzeszowskiej w Myczkowcach.

Piękno utracone pytanie czy na zawsze!!!

2007-07-25T17:17:00Z

Udało mi się niedawno nabyć książkę Pana Profesora Wiktora Zina „Piękno utracone”, niemalże zgrało się to w jednym czasie z ogłoszeniem w Portalu Starostwa Podkarpackiego, o poszukiwaniach przez Francuskie Stowarzyszenie Architektury Drewnianej w Polsce partnerów do współpracy.
Muszę przyznać, że na ten zew natychmiast odpowiedziałem, tylko tyle, że mój komentarz nawet nie pojawił się pod tekstem ogłoszenia, być może był zbyt reklamotwórczy, a może uszczypliwy, bo wszak napisałem, że to wstyd, że w Polsce architekturę drewnianą bardziej szanują Francuzi niż my.

Ku pamięci architekta piękna, profesora Wiktora Zina

2007-07-16T13:28:09Z

Drogi Panie Profesorze!

Po raz drugi spóźniłem się na spotkanie z Panem!

Wtedy w Krakowie w połowie lat 90-tych, powiedział Pan, jak zwykle pół żartem pół serio: „ A pan, panie kolego to samolotem z warszawskiej przyleciał!???”

Teraz, jeżeli Pan pozwoli, pierwszy raz w życiu nie będę się spieszył na spotkanie z Panem, bo tam gdzie Pan jest teraz, nie dojedzie żadna taksówka przez płytę rynku, czasu też tam nie odmierzają żadne zegary tej ziemi, a zegarmistrz światła otacza Was purpurowym blaskiem spokoju.

Słów kilka o starym dworze.

2007-07-07T10:00:56Z

Od wielu lat przechadzam się obok „pałacyku” w Polance i obserwuję jak ten niegdyś dumny dwór popada dzisiaj w ruinę i traci z roku na rok szanse na przeżycie. Odarto go już dawno z przestrzeni, bez której w imię wyższych ideologii przebrzmiałej epoki, miał stracić swoja dominującą we wsi pozycję.

Królewskie dęby w Polance

2007-07-03T11:00:00Z

Lata całe temu, gdy jeszcze podział na „Chama” i Pana, był wyraźny, aż nadto, ale w gruncie rzeczy nikomu nie przeszkadzał, bo każdy znał swoje miejsce w szeregu i co mądrzejszy rozumiał zależności jakie miedzy mocnym „Chamem”, a w gruncie rzeczy bezbronnym Panem panowały – stał sobie w Polance biały dworek, a był już stary w tamtych czasach – oj stary taki, że robaki w nim już głodne chodziły, a obok tego dworu stały dęby.

Potrzeba regionalizmu

2007-03-24T23:04:37Z

Czy w dniu dzisiejszym potrzebujemy regionalizmu? Co właściwie kryje się pod tym słowem – powrót do przeszłości, czy kreacja przyszłości, tożsamość miejscowa, czy separacja niewielkiej grupki dziwaków?
To pytanie zadaję sobie ostatnio dosyć często, czyli przy każdej okazji podejmowania nowego zlecenia na projekty.

Architektura drewniana - przeszłość czy przyszłość?

2007-03-02T16:14:52Z

W naszych czasach utarło się mówić, że imć Król Kazimierz Wielki ŚP. zastał Polskę drewnianą, a zostawiła murowaną. I pewnie tak można by twierdzić, gdyby nie to, że z całą pewnością wieś pozostała po Nim drewniana. W tej chwili na Podkarpaciu stary drewniany dom kojarzy się często z niepotrzebną nikomu kłopotliwą stertą desek i bali, które ciężko spalić, bo trzeba je wcześniej rozebrać i pociąć.